Vijf ondernemingen geven leven aan Edamse blikvanger

Vijf ondernemingen geven leven aan Edamse blikvanger

De vrouwen van de Speeltoren

De Speeltoren van Edam heeft nieuwe huurders: vijf vrouwen met verschillende ondernemingen die niets met elkaar te maken hebben, maar elkaar toch aanvullen en versterken. We maken een rondgang langs de verschillende bedrijven in de toren die nu dienst doet als broedplaats voor startups.

Al tien jaar woont Maaike Andriessen in Edam en ze was al die tijd al op zoek naar een geschikte plek voor haar naaiatelier. Die heeft ze nu gevonden in de Speeltoren en sinds april geeft ze hier drie keer per week naailessen naast haar reguliere werk als coupeuse. “Toevallig was ik in contact gekomen met Dorine Veerman die met haar bedrijf Usedem van afgekeurde jeans rugtassen maakt. We hadden zoiets van: leuk om te kijken of er iets kan ontstaan tussen ons en toen kwam dit op ons pad. In eerste instantie dachten we echt dat het onbereikbaar was . Toch gingen we kijken en waren meteen verkocht. We zeiden tegen elkaar: dit moeten we doen! Het was ons doel dat de toren weer een onderdeel gaat uitmaken van het leven van Edam.”

Organisch proces
Hiermee kregen de dames groen licht vanuit de gemeente. De overige werkplekken zouden vanzelf wel een bestemming krijgen. “Het was nog niet duidelijk wie de andere huurders zouden worden. Het is zeker niet voor iedereen, soms moet je door elkaars ruimte en dat moet wel passen. Eigenlijk is het helemaal vanzelf gegaan, het is organisch ontstaan.”

Tekstschrijver
Op de eerste etage zit behalve het bedrijf van Dorine, ook de werkplek van tekstschrijver Jasmine van Westerloo. “Ik woon hier vlakbij samen met mijn dochter,” vertelt Jasmine . “Als je thuis aan het werk bent, zie je toch de wasmand staan en de vaatwasser die nog uitgeruimd moet worden. Toen ik via via hoorde dat dit vrijkwam, was ik direct enthousiast. Dit is toch uniek, een vrouwentoren, daar wilde ik gewoon een onderdeel van zijn.”

Webshop
Dorine vult aan: “Omdat je hier met elkaar zit, kun je elkaar ook helpen. Ik ben nu bezig met het opzetten van een webshop voor mijn backpacks en Jasmijn heeft daar de teksten weer voor geschreven. Deze locatie was voor ons een lot uit de loterij. Hiervoor werkte ik ook thuis, daar kwam gewoon niets uit mijn handen. Nu ik hier zit, begint van alles te lopen en gaat het steeds beter.”

Op de tweede etage zit de werkkamer van Vera Germanus van de Happy Worker Academy, die hoger opgeleiden traint in een nieuwe en lichte manier van werken op basis van hun Gouden talenten driehoek.

Energie
“Nog voordat Andre Kuipers erin zat, had ik hier met mijn toenmalige compagnon al een keer gekeken,” vertelt Vera. “Ik vond het toen geen fijne plek, een ongemakkelijke ruimte. Toen de huurprijs van mijn kantoor in Amsterdam verdubbelde, besloot ik thuis te gaan werken. Er komt vanzelf een leuke werkplek op mijn pad, dacht ik. Ik kende Dorine en toen ik las dat ze hier in ging, wilde ik toch graag langskomen. Er was toen al wel iemand anders die ook wel wilde, een man. Dat was verder geen probleem, ik wilde alleen maar kijken waarom ik dit niet wilde. Tot ik binnenkwam en alles zo anders voelde. De energie voelde heel zacht, het was een totaal andere plek geworden. Het was de bedoeling dat ik hier zou komen want de andere gegadigde viel af en werd het toch een vrouwentoren.”

Maaike vult lachend aan: “De Speeltoren is de toren van de voormalige Onze-Lieve-Vrouwekerk, het klopt gewoon, er moesten alleen vrouwen hier.”
Knutselen op zolder
De zolderetage is het domein van Laura Plas , die knutselt met groepjes kinderen. “Voor mij hetzelfde verhaal, ik werkte altijd vanuit huis maar daar liepen de was, het werk en de kinderen door elkaar. Dat ging best goed, maar door de jaren heen had ik zoveel materialen verzameld, dat het gewoon wel krap werd. Ik kende Maaike en toen ik haar feliciteerde met haar nieuwe plek, vroeg ze of ik ook wilde komen kijken. Ik had allemaal vooroordelen: het is niets voor mij, veel te mooi en er mag niet gekliederd worden. Toen ik het zag dacht ik meteen: wat tof! Ook voor de kinderen. Ze vinden het heel leuk om alle 65 treden, ze tellen ze elke keer weer, naar boven te gaan. We zitten bij het grote ronde raam in de vorm van een bloem. Ik heb een groot en sterk bureau gemaakt waar ze op kunnen klimmen om door het raam te kijken. Van een buurvrouw hoorde ik dat er vroeger op de zolder van het gemeentehuis werd geknutseld, toch mooi dat de geschiedenis zich zo herhaalt.”

Geen kippenhok
Alle verdiepingen zijn anders qua sfeer, inrichting en invulling, maar toch past het bij elkaar en vormt het één geheel. “Eigenlijk zijn we allemaal, afgezien van Vera, startups,” zegt Jasmine. “Iedereen is nog een beetje zoekende, maar vooral super enthousiast.” Dorine vult aan: “Je kunt toch even met elkaar sparren, we doen niet allemaal hetzelfde, maar hebben veel ervaring en contacten. Waarom zou je dat niet bundelen en elkaar helpen, dan kan je van elkaar leren. Ik dacht in het begin wel eens: moet er niet een man bij? Straks is het een kippenhok. Vrouwen kunnen soms zo zeuren of kritisch zijn op elkaar. Hier wordt het tegendeel juist bewezen, we versterken elkaar en we vormen een inspirerende mix van leuke, jonge ondernemingen.”




BASE-it Computers De Boer Accountants Harmonie Kapper Sjoerd Lux Photograpy Cor Kes Ronald Schot Smits Web Stadskrant adverteren Uitgeverij De Stad Hotel Restaurant De Fortuna schoonmaak & opruimbedrijf HARRIE
Facebook