“The Cats heeft houdbaarheidsdatum van 0 tot 100 jaar

“The Cats heeft houdbaarheidsdatum van 0 tot 100 jaar

”
Natuurlijk zou het Cats-museum in Volendam horen te staan, maar het is (vooralsnog) anders gelopen. Johan Tol heeft zijn unieke verzameling ondergebracht in zijn bedrijfsunit  in Edam. Sowieso een atypische locatie voor een museum, maar wie binnenkomt is dat direct vergeten!



Johan Tol, bekend van het onlangs gestopte maandblad One Way Wind, en samen met zijn vriend Michel Veerman schrijver van een standaardwerk over de Volendamse muziekgeschiedenis, zag zijn verzamelwoede uitgroeien tot de basis voor een volwaardig museum. 

Als 16-jarige bezocht hij voor het eerst een concert van zijn muzikale plaatsgenoten en was direct helemaal verkocht. Dat dit concertbezoek feitelijk een ‘tweede keuze’ was omdat de kaartjes voor Eric Clapton waren uitverkocht, maakt het verhaal er alleen maar mooier op. 

Johan Tol raakt gaandeweg betrokken bij de wereldberoemde band uit Volendam, die actief was tussen 1965 en 1980 en na een korte onderbreking vanaf 1982 nog drie jaar optrad en in 1994 nog een keer een kortstondige comeback maakte. Johan startte bij de lokale omroep een radioprogramma met de vele Volendamse muziektalenten als uitgangspunt. En rolde gaandeweg de muziekwereld in. Ondertussen bleef hij gewoon zijn werk doen als schilder.  Met uiteindelijk een loods in Edam.
Binnengekomen blijkt dat de verfattributen gaandeweg zijn verdrongen door de enorme verzameling van Johan.

Op de begane grond en de eerste verdieping wordt je volledig ondergedompeld in de sfeer van de band die door de jaren heen ruim 13 miljoen (!) geluidsdragers heeft verkocht. Johan geeft op afspraken rondleidingen. Niet alleen foto’s en affiches, maar heel veel unieke relikwieën vullen de ruimtes. 

Terwijl Johan op een zeer aangename wijze een college geeft over de geschiedenis van The Cats duizelt het bijna van de memorabele momenten. Gouden platen, een uitreiking van de ‘Outstanding Achievement Award’, unieke opnames, handgeschreven teksten, de oude fiets (uit 1966) van frontman Piet Veerman en het barretje van de in 2001 overleden drummer Theo Klouwer,  (3) geïmporteerd uit Spanje. 

Voor wie het vergeten is: The Cats waren niet alleen enorm succesvol in Europa. Ook in Azië waren ze geliefd en beroemd. “In Indonesië bijvoorbeeld had The Cats een sterrenstatus vergelijkbaar met de hysterie rond de Beatles.” 

Het museum laat de bandleden zien vanaf hun jonge jaren. Piet Veerman tijdens de kermis in de vroege jaren zestig bij de ’Poesie-bar’, de latere BZN-bar aan de Meerzijde. En foto’s van het Nederlands Elftal in 1974, vlak voor de verloren finale tegen Duitsland. Met Cruyff achter het drumstel. “Een cadeautje voor de spelers van het AD. De krant wil het team een cadeau geven ter ontspanning. En Neeskens gaf aan dat hij de Volendammers, toch al geliefd op Ajax, graag zou zien optreden,” vertelt Johan.

Het museum laat zien hoe de gebroeders Jan (de veel te vroeg overleden eerste manager) en Jaap Buijs vanuit hun ouderlijk huis aan de Boegstraat het management leidde. Met een hilarisch verhaal over een bekende Belgische artiest die een bezoek bracht aan de heren. In plaats van de verwachte villa moest hij in de kleine woning over de bedden van de jongens Buys het kantoortje op zolder bereiken. Terwijl moeder Hille – in Volendamse dracht - vroeg of hij ‘een koppie wilde’.  

The Cats begonnen in eerste instantie als The Mystic Four en daarna als The Blue Cats.. Met Kees Mooijer op drums. Toen laatstgenoemde vervangen werd door Theo Klouwer werd het The Cats en kwam het succes snel op gang.

In Nederland werd doorgebroken met ‘Lea’, de eerste tekst is te zien in het museum. In de uiteindelijke tekst zijn enkele scherpte kantjes bij gevijld. Het nummer over het overlijden van de West-Friese jonge fan was kwetsbaar…

Het avontuur dat Arnold Mühren, Cees Veerman, de neven Piet en Jaap Schilder en Theo Klouwer beleefde is bijna niet te bevatten. De unieke sound van de band, later via Veronica omgedoopt tot de fameuze palingsound, raakte heel veel mensen tot diep in de ziel. De indringende, weemoedige stem van Piet Veerman voorop, met vlak daarachter de tweede en derde stem van neef Jaap. En de teksten van Arnold alsmede de singersongwriter-achtige kwaliteiten van Cees Veerman zorgden voor een unieke sound.

In het museum komen alle aspecten van de band aan bod: de 35 hits wereldwijd, de vader van Piet Veerman, die in de jaren veertig ook muzikant was. Een aanval op de Amerikaanse markt in 1974 die overigens niet uit de verf kwam. Al bracht het wel weer een hit op met ‘Be My Day’.
Johan legt uit dat het overbekende nummer ‘One way Wind’, geschreven door wederom Arnold Mühren,  geboren is op Curaçao in 1970. Het nummer werd een jaar later uitgebracht en werd een wereldhit. Met in ons land een derde plaats als notering en een nummer één hit in Zwitserland.

Als hij al moet kiezen dan behoort voor de museumeigenaar ‘Lonely walk’ tot zijn favorieten, maar als het om de museumstukken gaat dan wijst hij naar het truitje van Jan (tuf) Buijs, de microfoon van Piet Veerman en het drumstokje van Theo Klouwer. 

Ontroerend is de oude Revox-speler van Jaap Schilder. Hier zijn heel veel demo’s op gemaakt, daterend uit de jaren zeventig.

Hij ververst zijn museum nog maandelijks en hoopt ooit een plek te vinden in Volendam. ‘Er zijn al veel pogingen ondernomen maar tot op heden zonder succes.” 

Mensen kunnen via Facebook (The Cats Museum) een afspraak maken met Johan voor een rondleiding. Het geeft je een bijzonder en redelijk compleet beeld van de geschiedenis van de band, die over 100 jaar nog indruk zal maken op de nieuwe generaties!


Als bijschrift voor de foto;
Johan Tol met een getekend portret van The Cats, gemaakt door Michel Van Dijk




BASE-it Computers De Boer Accountants Harmonie Kapper Sjoerd Lux Photograpy Cor Kes Ronald Schot Smits Web Stadskrant adverteren Uitgeverij De Stad Hotel Restaurant De Fortuna schoonmaak & opruimbedrijf HARRIE
Facebook