'Fluit van Warder' gepresenteerd in Rijksmuseum

'Fluit van Warder' gepresenteerd in Rijksmuseum

'De fluit van Warder' is recent gepresenteerd in het Rijksmuseum. De houten dwarsfluit is in 2018 aangetroffen in een scheepswrak op de bodem van het Markermeer, voor de kust van Warder. Het instrument is vermoedelijk gemaakt in de eerste helft van de zestiende eeuw en daarmee de oudst bekende fluit van Nederland!

De Alliantie Markermeerdijken deed in 2016 en 2017 voorafgaand aan de dijkversterking uitgebreid bodemonderzoek in het Markermeer. Dit onderzoek met sonorapparatuur resulteerde in 51 duikinspecties naar mogelijk interessante objecten. In 2017 stuitten de duikers voor de kust van Warder op een houten schip van ongeveer veertien meter lang. Omdat de interessante bodemvondst buiten het toekomstige werkgebied van de Alliantie bleek te liggen, is het onderzoek in 2018 overgedragen aan de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE).

16e eeuws handelsschip
De duikers van de RCE haalden in totaal zo'n honderd interessante objecten naar boven: scheepsvoorwerpen, potten en patten, maar ook een zaagje met inscriptie én een houten fluit. Dat laatste is zeer bijzonder, want archeologen vinden bijna nooit muziekinstrumenten.

De RCE deed ook uitgebreid onderzoek naar de oorsprong van het schip, bijvoorbeeld door houtmonsters te onderzoeken en een 3D-model te maken. Volgens maritiem archeoloog Johan Opdebeeck gaat het om een handelsschip uit de eerste helft van de zestiende eeuw. Men gebruikte de boot om handelswaren van grote schepen naar steden en dorpen te vervoeren.

Vijf eeuwen in goed water doorstaan
Ook de fluit is intensief onderzocht, onder andere door studenten van de TU Delft. Het gaat om een houten dwarsfluit, met aan beide kanten een messing sponning. Om de fluit zijn zeven ijzerdraadjes gedraaid en dat duidt volgens onderzoeker Hans Huisman op een reparatie. Bij het mondgat zit een inkeping. De fluit heeft de vijf eeuwen in het water goed doorstaan, maar nadat het instrument uit het water is gehaald is deze wat krom komen te staan.

In de TU Delft is de fluit aan binnen- en buitenzijde gescand. Aan de binnenzijde vond men een stukje papier met tekst, dat vermoedelijk is gebruikt om het messing buisje passend te krijgen. De tekst is in het Duits en aan de hand van het gebruikte drukwerk vermoeden de onderzoekers dat het papier begin zestiende eeuw bedrukt is bij vier mogelijke uitgeverijen van religieuze en/of muziekteksten, in Duitsland of Zwitserland. De RCE denkt dat de eigenaar van de fluit uit een van deze landen afkomstig was.

 




BASE-it Computers De Boer Accountants Harmonie Kapper Sjoerd Lux Photograpy Cor Kes Ronald Schot Smits Web Stadskrant adverteren Uitgeverij De Stad Hotel Restaurant De Fortuna schoonmaak & opruimbedrijf HARRIE
Facebook