De verbouwing van Lingerzijde 19 “Terug bij de straat waar ik opgroeide”

De verbouwing van Lingerzijde 19 “Terug bij de straat waar ik opgroeide”

In de jaren tachtig verhuisde Caroline Ooteman richting Hoorn, maar één ding wist ze zeker: ooit kom ik terug naar Edam. De plaats waar ze zich, zelfs toen ze er niet woonde, altijd thuis voelde. Ruim dertig jaar later is het eindelijk zo ver en verhuist ze begin december terug naar haar zo geliefde plek onder de Speeltoren. Alsof het allemaal zo heeft moeten zijn.

Jarenlang hadden haar ouders aan het Spui een kaaswinkel. “De naam Ooteman heeft nog lang op de gevel gestaan”, vertelt Caroline. “Ik ben geboren boven de kledingwinkel aan de Kleine Kerkstraat. Mijn ouders hebben daarna een huis gekocht aan de Lingerzijde, hier eigenlijk om de hoek.”

Jong overleden
Toen haar vader in de jaren 80 plotseling en veel te vroeg kwam te overlijden, is haar moeder met de kinderen terug richting Hoorn gegaan, de plek waar ze oorspronkelijk vandaan kwam. Caroline: “Ik groeide op en blijf daar wonen, trouwde en kreeg kinderen. Edam bleef toch altijd belangrijk voor me, een plek waar ik een paar keer per jaar gewoon even naar toe moest. Hier voelde ik me rustig en op mijn gemak. Als kind heb ik hier een heerlijke jeugd gehad, misschien komt dat gevoel daar vandaan, maar als ik met mijn eigen kinderen een rondje vestig deed, voelde het gewoon altijd goed.”

Enthousiaste vriend
Inmiddels is Caroline een heel leven verder, een leven waarin veel is gebeurd. Met haar nieuwe vriend ging ze een dagje naar Edam, eigenlijk alleen voor een terrasje op de plek waar ze zo graag komt. “Mijn vriend was hier nog nooit geweest maar toen hij hier rondliep zei hij meteen: wat is het hier mooi zeg. Ik vertelde hem dat ik hier zo graag weer zou willen wonen waarop hij antwoordde: oh, maar hier kan ik ook wel wonen hoor. Ik dacht: yes! We hebben meteen de koe bij de horens gevat.” Een afspraak met een makelaar was snel gemaakt. “We legden onze wensen neer met het idee: we zien het wel. De makelaar zei meteen dat hij wel iets wist, dit huis was nog niet officieel in de verkoop, maar hij liet het ons toch zien, dat was een schot in de roos.”

Keuken gesloopt
Begin september kregen ze de sleutel. “Het viel gelukkig allemaal mee, het huis was goed onderhouden. De keuken zat aan de voorkant in een aparte kamer, dat was een beetje te ouderwets in onze ogen, bovendien werd de woonkamer zo klein.” De keuken is gesloopt en de gehele oppervlakte van de woning wordt één geheel met de keuken. De keuken komt opnieuw aan de voorkant. “We hebben er wel even over gedacht om deze te verplaatsen. Maar er lopen hier natuurlijk heel veel toeristen door de straat, die kijk ik liever aan vanaf het aanrecht dan vanaf de bank.”

Ingebrand hout
Aanvankelijk waren de oude balken in de woonkamer weg getimmerd met witte, strakke planken. Caroline: “Dat vonden we niet helemaal passen. We hadden de hoop dat we daaronder mooie, oude houten balken zouden vinden. Helaas waren die echt niet goed genoeg meer, dat was eigenlijk de enige tegenvaller. We laten ze nu weer wegwerken, maar nu wordt het hout behandeld met een brander, het hout wordt dus eigenlijk een beetje ingebrand. Daarna wordt het gebeitst zodat het toch een beetje op oude balken lijkt. Het is een oud huis uit 1900, dat mag best modern en strak ingericht worden, maar je mag de historie wel een beetje blijven proeven.”

Stalen pui
De wenteltrap is vervangen voor een houten trap langs de wand. Er is isolatie gekomen en vloerverwarming in de nog nader te bepalen vloer. Strak en modern wordt behalve de keuken, vooral de stalen pui aan de achterkant van de woning naar de tuin toe. “Dat geeft een stoere uitstraling, maar haalt niet de authenticiteit van het huis weg.” De tuin loopt helaas niet aan het water, maar is toch een heerlijke plek. “Hoewel we geen tuinders zijn, houden we er wel van om in de tuin te zitten. Kijk wat een uitzicht, van de Speeltoren tot het stadhuis. Dat is natuurlijk helemaal top, daar hoef je niets meer aan te doen.”

‘Het moest zo zijn’
Op 1 december willen ze verhuizen. “Er moet nog en boel gebeuren, maar volgens mij gaan ze dat helemaal redden. Laat ik dat wel meteen even afkloppen. Ik kijk er heel erg naar uit om hier straks gewoon te wonen, met al onze spullen om ons heen. Mijn kinderen waren niet verbaasd dat we hier een huis hebben gekocht, ik heb het namelijk altijd gezegd dat ik ooit terug zou gaan naar Edam. Ze gunnen het ons ook zo, dat is geweldig. Mijn moeder is zelfs stik jaloers. Ze is inmiddels 80 en woont in de buurt van haar zus, nog steeds in Hoorn. Ze vindt zichzelf nu te oud om nog te verhuizen, maar voor haar is Edam ook altijd een bijzondere plek gebleven. Toen we hier binnenkwamen schoot ik meteen vol, het voelde zo goed. Dit huis, precies tussen de plek waar ik ben geboren en gewoond heb en een heerlijke jeugd heb mogen hebben. Het moest gewoon zo zijn.”

 




BASE-it Computers De Boer Accountants Harmonie Kapper Sjoerd Lux Photograpy Cor Kes Ronald Schot Smits Web Stadskrant adverteren Uitgeverij De Stad Hotel Restaurant De Fortuna schoonmaak & opruimbedrijf HARRIE
Facebook