Afscheidsinterview Dokter Van der Horst: Dichtbij de mensen

Afscheidsinterview Dokter Van der Horst: Dichtbij de mensen

Vanaf 1 juli stopt dokter Van der Horst na 31 jaar als huisarts. Nu ze haar werkzame leven aan het afronden is, komt het besef hoeveel invloed haar werk had op haar leven en op dat van de levens van haar patiënten. In dit afscheidsinterview vertelt ze over haar ervaringen, veranderingen en haar opvolging.

“Ik kan nog niet vertellen wat het voor me betekent om met dit werk te stoppen,” begint drs. Van de Horst te vertellen. “Je staat er niet dagelijks bij stil dat het een groot deel van je leven is geworden. Je merkt nu hoe wijd vertakt je zit in de levens van je patiënten. De jonge kinderen uit het begin van mijn loopbaan worden nu zelf vader en moeder. Als huisarts vervul je een intieme rol binnen een gemeenschap. Je neemt dat als vanzelfsprekend aan, dat is je werk, maar het is wel bijzonder. Het heeft impact op jezelf, maar ook op de patiënten uit de praktijk.”

Open sfeer
Na 31 jaar dezelfde praktijk, is het logisch dat er ook een gemis zal zijn. “Dit was een solopraktijk, maar ik heb het niet alleen gedaan. Behalve met de assistentes, werkte ik ook samen met vaste waarnemer. Daarnaast heb ik twintig jaar lang als opleider gewerkt, dus regelmatig liepen huisartsen in opleiding hier stage. Met de directe collega’s was er altijd veel saamhorigheid onderling. Dat zorgde voor een open sfeer die toch ook geborgenheid bood. Dat was voor mij heel gewoon geworden om daar elke dag in te zitten, dat zal wel iets zijn om te missen.” 

Enorme verantwoordelijkheid
Een bijkomstige reden om met anderen samen te werken, is de enorme verantwoordelijkheid die het vak met zich meebrengt. “Dat kun je niet makkelijk naast je neerleggen. Soms ben je daar dag en nacht mee bezig. Als je met iemand kunt overleggen, kun je dat delen. Toch komt de eindverantwoording bij mij als praktijkhouder. Vergelijk het met een gezin, dan ben je ook verantwoordelijk voor je kind, dat gaat ongemerkt maar het is er altijd. Dat is heel mooi, maar ook soms zwaar.”

Toename ouderenzorg
De meest ingrijpende verandering uit de afgelopen decennia is de automatisering geweest, legt drs. Van der Horst uit. “Dat heeft een aanzet gegeven tot heel veel andere veranderingen. Huisartsenposten konden worden opgericht en we konden nu preventief te werk gaan. Mensen konden een oproep ontvangen voor een bepaalde controle of een griepprik. Als iedereen in een kaartenbak zit, is er geen overzicht van leeftijden of een oproepsysteem.” Een andere opvallende verandering is de ouderenzorg. “Waar vroeger de visites altijd kinderen waren, toen was het idee nog dat die absoluut niet naar buiten mochten met koorts, zijn het tegenwoordig altijd ouderen. Ik denk dat het aan de ene kant heel goed is dat ouderen langer thuis blijven wonen, in plaats van op je 65ste in een bejaardenhuis te gaan. Maar dat deze mogelijkheid niet meer bestaat, vind ik jammer.”

Mensen goed geïnformeerd
De patiëntenzorg is ondanks alle veranderingen in haar essentie hetzelfde gebleven. “Als huisarts sta je dicht bij de mensen.” Dat aspect heeft altijd een grote rol gespeeld in haar werk als opleider. “Als iemand hier stage loopt, heb ik altijd de neiging om de omstandigheden van de patiënt uit te leggen. Als buitenstaander zie je patiënt met een klacht of bepaald ziektebeeld, maar als je de achtergrond of familieverbanden erbij vertelt geeft dat een hele andere kijk.”
Vandaag de dag weten de patiënten dankzij Google meer over hun symptomen. “Ik vind het prima als mensen goed geïnformeerd zijn. Bij de opleiding stellen ze juist de vraag: wat heeft u zelf al opgezocht of geprobeerd. Patiënten mogen best meedenken, daar moet je gebruik van maken. Het allerbelangrijkste blijft dat ze zich gehoord voelen. Als arts kun je niet alles weten, dat hoeft ook niet. Je kunt het opzoeken, je laten informeren of overleggen. Je hoeft niet alles paraat te hebben, maar je moet de patiënt wel gehoord hebben.”

Opvolger
“Het vak huisarts kies je voor de diversiteit, nieuwsgierigheid naar alles. Je werkt met alle leeftijden en ziektes. Het verveelt nooit, het is zo afwisselend en je komt alles tegen, maar vooral: je staat dichtbij de mensen. Het is niet makkelijk om te stoppen, maar door het opleiden ben ik gewend geraakt om dingen los te moeten laten en delegeren. Ik ben heel blij met mijn opvolger drs Joyce Stroeve (huisarts) die hier al 2 jaar als waarnemer werkt. Ik heb veel respect voor haar en ze heeft er heel veel zin in. De patiënten kennen haar al een beetje, dat is ook heel prettig. Haar vervanger als waarnemer wordt drs Suzanne van Straaten (huisarts) die hier twee jaar geleden is opgeleid.  Het voelt als een warme overdracht zei iemand, en dat is ook zo. Ik had dan natuurlijk ook iets moois over te dragen. Als ik vertel dat ik stop zeggen mensen eerst: wat jammer. Daarna meteen: ik gun het je van harte! Dat is toch geweldig? Dat iedereen zo met je meeleeft. Het is bijzonder om al die mooie reacties te mogen ontvangen.”

 




BASE-it Computers De Boer Accountants Harmonie Kapper Sjoerd Lux Photograpy Cor Kes Ronald Schot Smits Web Stadskrant adverteren Uitgeverij De Stad Hotel Restaurant De Fortuna schoonmaak & opruimbedrijf HARRIE
Facebook